Close

*ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ (1 തിമോത്തി 1: 12-17)*

  • Home
  •  / 
  • Articles
  •  / 
  • News Latest
  •  / 
  • *ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ (1 തിമോത്തി 1: 12-17)*

*ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ (1 തിമോത്തി 1: 12-17)*

(ബാർ യൂഹാനോൻ റമ്പാൻ, പിറമാടം ദയറാ)

*PART – 1*

എന്നെ വിശ്വസ്തന്‍ എന്ന് ഗണിച്ച് തന്‍റെ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് എന്നെ നിയമിച്ച് എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയവനായ നമ്മുടെ കര്‍ത്താവേശുമ്ശീഹായെ ഞാന്‍ സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നു. ഞാനോ, മുമ്പ്, ദൂഷണം പറയുന്നവനും, പീഡകനും, അധിക്ഷേപിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവിശ്വാസത്തില്‍ അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാകകൊണ്ട് എനിക്ക് കരുണ ലഭിച്ചു. നമ്മുടെ കര്‍ത്താവിന്‍റെ കൃപയും, യേശു മ്ശീഹായിലുള്ള സ്നേഹവും വിശ്വാസവും എന്നില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു. യേശുമ്ശീഹാ പാപികളെ രക്ഷിപ്പാനായി ലോകത്തിലേക്ക് വന്നു എന്നുള്ള വചനം വിശ്വാസ്യവും അംഗീകാരയോഗ്യവുമാകുന്നു. ആ പാപികളില്‍ ഞാന്‍ ഒന്നാമനാകുന്നു. നിത്യജീവനു വേണ്ടി തന്നില്‍ വിശ്വസിക്കാ നിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദൃഷ്ടാന്തത്തിനായി ഒന്നാമനായ എന്നില്‍, യേശുമ്ശീഹാ തന്‍റെ ദീര്‍ഘക്ഷമ മുഴുവനും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുവാന്‍, താന്‍ എന്നോട് കരുണ ചെയ്തു. ലോകങ്ങളുടെ രാജാവും, അക്ഷയനും, അദൃശ്യനും, ഏകനുമായ ദൈവത്തിന് ബഹുമാനവും മഹത്വവും എന്നെന്നേക്കും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. ആമീന്‍ (1 തിമൊഥെയൊസ്
1:12 -17).

ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? രക്ഷയ്ക്കായി മാത്രമല്ല മറ്റു പലതിനും നാം ഓരോരുത്തർക്കും കൃപ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1 തിമൊഥെയൊസ്‌ 1: 12-17-ൽ, അപോസ്തോലനായ പൗലോസ്‌ തന്റെ ജീവിതത്തോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയെക്കുറിച്ച് വാചാലനാകുന്നു. 14-‍ാ‍ം വാക്യത്തിൽ, “നമ്മുടെ കര്‍ത്താവിന്‍റെ കൃപയും, യേശു മ്ശീഹായിലുള്ള സ്നേഹവും വിശ്വാസവും എന്നില്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു.” പൗലോസ് “സമൃദ്ധമായി” എന്ന വാക്ക് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥം “ധാരാളമായി” അല്ലെങ്കിൽ “അളവുകൂടാത്ത ” എന്നാണ്.

കൃപയെ ഈ ഭാഗത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളൂവെങ്കിലും, 1 തിമൊഥെയൊസ്‌ 1: 12-17-ൽ ഉടനീളം അതിന്റെ വർണ്ണനയാണ് ഒഴുകുന്നത്. വ്യാജ ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ന്യായപ്രമാണം എങ്ങനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നുവെന്ന് (1:4-7) പൗലോസ് ശ്ളീഹാ പ്രഖ്യാപിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ലഭിച്ച രക്ഷയെക്കുറിച്ചും ദൈവം അവന്റെ മേൽ പകർന്നതായ സമൃദ്ധമായ കൃപയെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. മുൻപ് ക്രിസ്തുമതത്തെ അക്രമാസക്തമായി ഉപദ്രവിച്ചയാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എന്നാൽ ദൈവം സമൂലമായി രക്ഷിക്കുകയും, പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശു മിശിഹായുടെ ജീവനുള്ള സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ ഒരു അപ്പോസ്തലനായി അവനെ വിളിച്ചു.

എന്നാൽ പൗലോസിന്റെ സാക്ഷ്യം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അത് നമ്മുടേതിനേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമല്ലന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. യേശു നമ്മിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പ്, നാം ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ മത്സരികളായിരുന്നു (റോമ. 8: 7), നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും മരിച്ചവരായിരുന്നു (എഫെ 2: 1), എന്നിട്ടും ദൈവം തന്റെ അത്ഭുതകരമായ കൃപയാൽ നമ്മെ രക്ഷിച്ചു (എഫെ 2: 8-9) . പ.പൗലോസ് തന്റെ ജീവിതത്തെ പരിഗണിക്കുന്നതുപോലെ, നിത്യനും അമർത്യനുമായ ദൈവത്തെ വന്ദിക്കുകയും, സ്തുതിക്കുകയല്ലാതെ അഭിമാനിക്കുവാൻ തക്കതായ ഒന്നും നമ്മിലില്ല. 12-‍ാ‍ം വാക്യത്തിൽ, “എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയവനായ നമ്മുടെ കര്‍ത്താവേശുമ്ശീഹായെ ഞാന്‍ സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നു” എന്നും 17-‍ാ‍ം വാക്യത്തിൽ “ബഹുമാനവും മഹത്വവും” എന്നേക്കും ദൈവത്തിനു ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിലും അവനു കൃതജ്ഞത നൽകുന്നതിലും നമ്മൾ കുറവുള്ളവരാകുന്നു , കാരണം നമ്മൾ മുമ്പ് എന്തായിരുന്നുവെന്നും ദൈവകൃപ നമ്മെ സമൂലമായി മാറ്റിയതെങ്ങനെയെന്നും നാം ഇപ്പോൾ വേണ്ടവിധത്തിൽ ഓർമ്മിക്കുന്നില്ല എന്നതിനാലത്രേ.

ഈ പഠനത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ നമ്മൾ പരിഗണിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ കൃപ വളരെ ശക്തമാണ്, അത് എല്ലായ്പ്പോഴും നമ്മെ മാറ്റുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് രക്ഷയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, വിശുദ്ധീകരണത്തിനും ലഭ്യമാണ്. യാക്കോബ് പറഞ്ഞു, “നമ്മുടെ കര്‍ത്താവ് നമുക്ക് അത്യധികമായ കൃപ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാലാണ് ദൈവം നിഗളികളെ താഴ്ത്തും; താഴ്മയുള്ളവര്‍ക്കോ കൃപ നല്‍കും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് (4:6).
കൂടുതൽ കൃപ ലഭ്യമാണ്. തന്റെ കൃപ തന്റെ മക്കളിൽ പകർത്താൻ ദൈവം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഈ വാചകം പഠിക്കുമ്പോൾ, ഈ ചോദ്യങ്ങൾ നാം ചോദിക്കണം: “ഈ കൃപയുടെ അടയാളങ്ങൾ ഞങ്ങൾ വഹിക്കുന്നുണ്ടോ?”, “നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപ നമുക്ക് എങ്ങനെ ലഭിക്കും?”

*A) ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപ, ദൈവത്തെ സേവിക്കാൻ നമ്മെ വിളിക്കുകയും, സജ്ജരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.*

ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ കൃപയെക്കുറിച്ച് വി.പൗലോസ് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, ദൈവം തന്നെ വിളിച്ചതും ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി സജ്ജമാക്കിയതും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പൗലോസിനെ ഒരു കർത്താവ് അപ്പോസ്തലനായി നിയമിച്ചു (വാക്യം 1, 12). തന്നെ “ശക്തിപ്പെടുത്തി” എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തെ “ചുമതലയ്ക്‌ തുല്യനാക്കി” എന്നും ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാണ്. ഒരു അപ്പോസ്തലനായി സേവിക്കാനും ആ ശുശ്രൂഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു വന്ന പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനും പൗലോസിന് സ്വന്തമായി ശക്തിയില്ലായിരുന്നു. കൃപയാൽ ദൈവം അവനെ ചുമതലയ്ക്ക് തുല്യനാക്കി മാറ്റുകയാണുണ്ടായത്. ഇത് നമുക്കും സത്യമായും ബാധകമാണ്, അവനെ സേവിക്കാൻ ദൈവം നമ്മെ വിളിച്ച ഏതുവിധത്തിലും, അവൻ നമ്മെ ആ ചുമതലയോട് തുല്യനാക്കുന്നു.

ഒരു പ്രവാചകനായി സേവിക്കാൻ യോഗ്യതയില്ലെന്ന് തോന്നിയ യിരെമ്യാവിനോട് ദൈവം എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നുവെന്ന് നോക്കുക. യിരെമ്യാവു 1: 6-10 ൽ പറയുന്നു: “അപ്പോള്‍ ഞാന്‍, കര്‍ത്താവേ; ഞാന്‍ ബാലനാണല്ലോ, എനിക്കു സംസാരിപ്പാന്‍ അറിഞ്ഞു കൂടല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞു. കര്‍ത്താവ് എന്നോട്, ഞാനൊരു ബാലന്‍ എന്നു നീ പറയരുത്. ഞാന്‍ നിന്നെ അയയ്ക്കുന്നിടത്തെല്ലാം നീ പോകണം. ഞാന്‍ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നതെല്ലാം സംസാരിക്കുക യും വേണം. നീ അവരെ ഭയപ്പെടരുത്. നിന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് ഞാന്‍ നിന്നോടു കൂടെയുണ്ട് എന്നു കല്പിച്ചു. കര്‍ത്താവു കൈ നീട്ടി എന്‍റെ വായെ സ്പര്‍ശിച്ചു. ഞാന്‍ എന്‍റെ വചനങ്ങളെ നിന്‍റെ വായില്‍ തന്നിരിക്കുന്നു. കണ്ടു കൊള്ളുക, ഉന്മൂലമാക്കുവാനും, പൊളിക്കുവാ നും, നശിപ്പിക്കുവാനും തകര്‍ത്തുകളയുവാനും, പണിയുവാനും, നടുവാനും വേണ്ടി ഞാന്‍ നിന്നെ ഇന്ന് ജാതികളുടേയും രാജ്യങ്ങളുടേയും മേല്‍ നിയമി ച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കര്‍ത്താവ് എന്നോട് കല്പിച്ചു.”

കർത്താവ് യിരെമ്യാവിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ “വചനങ്ങൾ” ബാലന്റെ വായിൽ വെച്ചു, അവനെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു. വാസ്തവത്തിൽ, 18-‍ാ‍ം വാക്യത്തിൽ, ദൈവം അവനെ “ഉറപ്പുള്ള നഗരവും, ഇരുമ്പ് സ്തംഭവും താമ്ര കോട്ടയുമാക്കിയിരിക്കുന്നു.” അതിനാൽ തനിക്കെതിരായി ഉണ്ടാകുന്ന ആക്രമണത്തിനെതിരെ നിലകൊള്ളാൻ ദൈവം അവനെ ശക്തനാക്കി.

ദൈവം നമുക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ കൃപ അതിശയകരമാണ്, അവൻ നമ്മെ “ചുമതലയോട് തുല്യനാക്കുന്നു” – വരുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾക്കും ആക്രമണങ്ങൾക്കുമെതിരെ നിലകൊള്ളാൻ. അവൻ നമ്മെ ഒരു കോട്ടയും ഇരുമ്പുസ്തംഭവും പോലെയാക്കുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവം പൗലോസിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയെന്നു മാത്രമല്ല, അവനെ വിശ്വസ്തനാക്കുകയും ചെയ്തു. ദൈവം തന്നെ “വിശ്വസ്തൻ” ആയി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്, തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ വിശ്വാസ്യത അല്ലെങ്കിൽ സത്യസന്ധത മൂലമല്ല (വാക്യം 12) മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ അളവറ്റ കൃപയാൽ അത്രേ അവൻ വിശ്വസ്‌തനായി തീർന്നത്. മുൻപ് ക്രിസ്തുവിനെയും ക്രിസ്ത്യാനികളെയും ഉപദ്രവിക്കുന്നവനായിരുന്നു പൗലോസ്. ദൈവം അവനെ സഭയിൽ വിശ്വസനീയനാക്കി. 1 കൊരിന്ത്യർ 7: 25-ൽ പൗലോസ് പറഞ്ഞു, “വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആളുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിന്, എനിക്ക് കർത്താവിൽ നിന്ന് ഒരു കൽപ്പനയുമില്ല, എന്നാൽ വിശ്വാസയോഗ്യനാകാൻ കർത്താവ് കരുണ കാണിച്ച ഒരാളായി ഞാൻ എന്റെ അഭിപ്രായം പറയുന്നു.” കർത്താവിന്റെ കരുണ അവനെ ചുമതലയിൽ വിശ്വസനീയനാക്കി. കർത്താവിന്റെ കാരുണ്യമാണ് ആക്രമണങ്ങളെ നേരിടുമ്പോൾ പൗലോസിനെ താങ്ങി നിർത്തുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയാണ് അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ അവനു ശക്തി പകർന്നത്.

ഇത്രയും വലിയൊരു ദൗത്യം പൗലോസിനെ ഏൽപ്പിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് വില്യം ബാർക്ലേ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; “പൗലോസിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്, ഉപദ്രവകാരിയായ അവനെ മിഷനറിയായും യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വിസ്തൃതി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനുമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നത്. യേശുക്രിസ്തു അവനോട് ക്ഷമിച്ചു എന്നു മാത്രമല്ല; ക്രിസ്തു അവനെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ചില സമയങ്ങളിൽ മനുഷ്യകാര്യങ്ങളിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്ത അല്ലെങ്കിൽ ചില പാപങ്ങളിൽ കുറ്റക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യനോട് നമ്മൾ ക്ഷമിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഒരു ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ അവനെ വീണ്ടും വിശ്വസിക്കാൻ അവന്റെ ഭൂതകാലം മൂലം നമ്മുടെ മനസ്സിനെ അസാധ്യമാക്കുന്നുവെന്ന് നാം വളരെ വ്യക്തമായും അറിയുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തു പൗലോസിനോട് ക്ഷമിക്കുക മാത്രമല്ല, ക്രിസ്തുവിനെ ഉപദ്രവിച്ച മനുഷ്യനെ തന്റെ വേല ചെയ്യുന്നവനും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനപതിയും ആക്കി തീർത്തു.”

ദൈവം പൗലോസിനെ തന്റെ അപ്പൊസ്തലത്വ ശുശ്രൂഷ ഏൽപ്പിച്ചതായി നാം കണക്കാക്കുമ്പോൾ നാം ഓർക്കേണ്ട ഒരു സംഗതിയുണ്ട്. നാം എത്ര തവണ പരാജയപ്പെടുകയോ തെറ്റുകൾ വരുത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നത് പ്രശ്നമല്ല, ദൈവം ഇപ്പോഴും നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തന്റെ അതിരുകടന്ന കൃപയിലൂടെ നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും തന്റെ സേവനത്തിനായി നമ്മെ വിശ്വാസയോഗ്യരാക്കാനും അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നുള്ള ആ സത്യം ഓർക്കുക.

സഭയിൽ ഇപ്പോൾ നാം എന്താണ് കാണുന്നത്. പലരും ഈ കൃപ നിരസിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അവർ ദൈവത്തെക്കാൾ പാപത്തെയും ലോകത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നതിനാൽ അവർ അത് നിരസിക്കുന്നു. യോഗ്യതയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നതിനാൽ അവർ അത് നിരസിക്കുന്നു. അവർ അത് നിരസിക്കുന്നു കാരണം ദൈവത്തിന്റെ കൃപ കാണുന്നതിനുപകരം, അവർ കാണുന്നത് അവരുടെ കഴിവോ കഴിവില്ലായ്മയോ മാത്രമാണ്. “എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല,” “എനിക്ക് നയിക്കാൻ കഴിയില്ല” എന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പലർക്കും ഈ കൃപ നഷ്ടമായി, പക്ഷേ പൗലോസിനല്ല. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ” ഞാന്‍ എന്തായിരിക്കുന്നുവോ, അത് ദൈവത്തിന്‍റെ കൃപയാല്‍ ആകുന്നു. എന്നോടുള്ള തന്‍റെ കൃപ വ്യര്‍ത്ഥമായിട്ടില്ല. എന്തെന്നാല്‍ അവരെല്ലാവരെക്കാളും അത്യധികമായി ഞാന്‍ അദ്ധ്വാനിച്ചു (1 കൊരിന്ത്യർ 15:10 ).” അവൻ അത് സ്വീകരിച്ചു, ദൈവകൃപ അവനിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിച്ചു, അതുപോലെ നാമും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

തന്റെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി അവനെ വിളിക്കുന്നതിലും സജ്ജീകരിക്കുന്നതിലും ദൈവം ചെയ്തതെല്ലാം പൗലോസ് ശ്ശ്ളീഹാ ഓർത്ത്‌ കൊണ്ട് അവൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. അതുപോലെ കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ദുർബലരും അവിശ്വസനീയരുമാണെങ്കിലും, നിന്റെ കൃപയാൽ നീ ഞങ്ങളെ ശക്തരും വിശ്വസ്തരുമാക്കി മാറ്റിയതിന് നന്ദി! എന്ന് സ്തുതിക്കുവാൻ തക്ക വിധത്തിൽ നാം തന്റെ കൃപയ്ക്കു മുൻപാകെ കീഴടങ്ങണം.

1 തിമൊഥെയൊസ് 1:13 ൽ ശ്ശ്ളീഹാ പറയുന്നു ; “ഞാനോ, മുമ്പ്, ദൂഷണം പറയുന്നവനും, പീഡകനും, അധിക്ഷേപിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവിശ്വാസത്തില്‍ അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാകകൊണ്ട് എനിക്ക് കരുണ ലഭിച്ചു.”
ദൈവം നമ്മൾക്ക് നൽകിയ ശുശ്രൂഷയിൽ നമ്മേ ശക്തനും വിശ്വസ്തനുമാക്കി മാറ്റുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അളവറ്റ കൃപ ഏതെല്ലാം വിധങ്ങളിൽ നാം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്?

*B) ദൈവത്തിന്റെ അളവറ്റ കൃപയാൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ മോചിക്കപ്പെടുന്നു.*

ദൈവത്തിന്റെ കൃപ നമ്മെ വിളിക്കുകയും സജ്ജരാക്കുകയും ചെയ്യുക മാത്രമല്ല, അത് നിരന്തരം ക്ഷമിക്കുകയും നമ്മുടെ പാപമോചനം നൽകി പാപത്തിന്റെ കുറ്റബോധം നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. താൻ ദൈവദൂഷകനും ഉപദ്രവകാരിയും അക്രമാസക്തനുമായിരുന്നുവെങ്കിലും അജ്ഞതയിലും അവിശ്വാസത്തിലും പ്രവർത്തിച്ചതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് കരുണ ലഭിച്ചത് എന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു. ഒരു ദൈവദൂഷകനെന്ന നിലയിൽ പൗലോസ് ക്രിസ്തുവിനെ ദുഷിച്ചു. ഉപദ്രവിക്കുന്നയാൾ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം അനേകം ക്രിസ്ത്യാനികളെ തടവിലാക്കുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്തു. അക്രമാസക്തനായ ഒരു മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ, വിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൻ സന്തോഷിച്ചു – അവൻ ഒരു ഭീകരനെപ്പോലെയോ സാഡിസ്റ്റിനെപ്പോലെയോ ആയിരുന്നു . അവൻ വളരെ പാപിയായിരുന്നെങ്കിലും, ദൈവകൃപയാൽ അവന്റെ പാപങ്ങൾ മോചിക്കപ്പെട്ടു.

ദൈവം നമ്മോടും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുന്നു; അവന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപയും കരുണയും നമ്മുടെ പരാജയങ്ങളിൽ നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. 1 യോഹന്നാൻ 1: 9 ൽ പറയുന്നു, “ എന്നാല്‍ നാം, നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ ഏറ്റുപറയുന്നുവെങ്കില്‍, നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍ നമ്മോട് ക്ഷമിപ്പാനും സകല അനീതിയില്‍ നിന്നും നമ്മെ വെടിപ്പാക്കുവാനും തക്കവണ്ണം താന്‍ വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമാകുന്നു.” ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് നാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം നാം ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ ദൈവം നാം ഏറ്റുപറഞ്ഞ പാപങ്ങൾ മാത്രമല്ല ക്ഷമിക്കുക, എന്നാൽ അവൻ “എല്ലാ അനീതിയിൽ നിന്നും” നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ഇതിനർത്ഥം നാം അറിയപ്പെടുന്ന പാപം ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ, അജ്ഞാതമായ പാപത്തിൽ നിന്ന് പോലും ദൈവം നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഇത് വളരെ സമൃദ്ധമായ കൃപയാണ്.

രസകരമെന്നു പറയട്ടെ, പൗലോസ് പറയുന്നു, “ഞാൻ കരുണയോടെ പെരുമാറി‘ കാരണം ’ഞാൻ അജ്ഞതയോടെ അവിശ്വാസത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു.” വി. പൗലോസ് അജ്ഞതയും യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസക്കുറവും കാരണം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് കരുണ നേടിയിട്ടുണ്ടോ? നമ്മുടെ അജ്ഞത നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കുറയ്ക്കുന്നുണ്ടോ?

തന്റെ അറിവില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, ഒരുപക്ഷേ അവൻ മനപൂർവമല്ലാത്തതും മനപൂർവവുമായ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയനിയമത്തിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിനെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാകാം. സംഖ്യാപുസ്തകം 15: 28-31 പറയുന്നു, “അബദ്ധവശാല്‍ പാപം ചെയ്തവനു പാപ പരിഹാരം വരുത്തുവാന്‍ പുരോഹിതന്‍ അവനു വേണ്ടി ദൈവസന്നിധിയില്‍ പാപ പരിഹാര കര്‍മ്മം നിര്‍വഹിക്കണം; എന്നാല്‍ അതു അവനോടു ക്ഷമിക്കപ്പെടും. ഇസ്രായേല്യരുടെ ഇടയില്‍ അബദ്ധവശാല്‍ പാപം ചെയ്യുന്നവന്‍ സ്വദേശിയോ വന്നുപാര്‍ക്കുന്ന പരദേശിയോ ആയാലും നിയമം ഒന്നുതന്നെ ആയിരിക്കണം; എന്നാല്‍ സ്വദേശികളിലോ പരദേശികളിലോ ആരെങ്കിലും കരുതിക്കൂട്ടി ചെയ്താല്‍ അവന്‍ ദൈവത്തെ ദുഷിക്കുന്നു; അവനെ അവന്‍റെ ജനത്തില്‍ നിന്നു വിച്ഛേദിച്ചു കളയണം. അവന്‍ ദൈവവചനം ധിക്കരിച്ചു, അവന്‍റെ കല്പന ലംഘിച്ചു; അവനെ നിര്‍മ്മൂലമാക്കിക്കളയണം; അവന്‍റെ അകൃത്യം അവന്‍റെ മേല്‍ ഇരിക്കും.”

അറിവില്ലായ്മ മൂലം ആകസ്മികമായി പാപം ചെയ്തവന് ബലിയർപ്പണത്തിലൂടെ തന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ കഴിയും, എന്നാൽ ധിക്കാരവും മനപൂർവ്വവും പാപം ചെയ്തവരുമായ ആളുകൾക്ക് യാഗമൊന്നും ലഭ്യമല്ല. ഒരർത്ഥത്തിൽ, നമ്മുടെ അറിവ് നമ്മെ ദൈവമുമ്പാകെ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തവും കുറ്റവാളിയുമാക്കുന്നു, കൂടാതെ പാപത്തെ പറ്റിയുള്ള നമ്മുടെ അറിവില്ലായ്മ നമ്മെ പാപത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്നും കുറ്റത്തിൽ നിന്നും കുറവുള്ളവനുമാക്കുന്നു.

ഈ പഠിപ്പിക്കലിനെ പുതിയ നിയമത്തിലും നാം കാണുന്നു. എബ്രായ ഭാഷയിലെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ പരിഗണിക്കുക:
“ഒരു പ്രാവശ്യം മാമൂദീസാ സ്വീകരിച്ച് സ്വര്‍ഗ്ഗീയദാനം ആസ്വദിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്‍റെ നല്ല വചനവും വരുവാനിരിക്കുന്ന ലോകത്തിന്‍റെ ശക്തിയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തവര്‍ക്ക് വീണ്ടും പാപം ചെയ്യുവാനും, പശ്ചാത്താപത്തിലേക്ക് നവീകരിക്കപ്പെടുവാനും സാദ്ധ്യമല്ല. അവര്‍ ദൈവപുത്രനെ വീണ്ടും കുരിശില്‍ തറയ്ക്കുകയും അവമാനിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.” (എബ്രായർ 6:4-6)

“ഒരുവന്‍ സത്യത്തിന്‍റെ പരിജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച ശേഷം മനഃപൂര്‍വ്വം പാപം ചെയ്താല്‍ പാപങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി അര്‍പ്പിക്കപ്പെടുവാന്‍ ഇനിയും ഒരു ബലിയില്ല. പിന്നെയൊ, ഭയങ്കര ന്യായവിധിയും ശത്രുക്കളെ ഭക്ഷിച്ചു കളയുന്ന ക്രോധാഗ്നിയുമാണ് വരുവാന്‍ പോകുന്നത്.” (എബ്രായർ10:26, 27).

പുതിയ നിയമ ഉടമ്പടിയിൽപ്പോലും, ദൈവകല്പനകൾക്കെതിരായ നമ്മുടെ മനപൂർവമായ കുറ്റങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ന്യായവിധി നൽകുന്നു എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. വാസ്തവത്തിൽ, നിരന്തരമായ പാപജീവിതം ഒരു പരിധിവരെ മാനസാന്തരപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തെ കഠിനമാക്കും. ആ സമയത്ത്, ഒരു വ്യക്തിയെ മാനസാന്തരത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല (അവർ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല).

രക്ഷ നഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ പറ്റി എബ്രായ ലേഖനത്തിലെ ഈ വാക്യങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നുവെന്ന് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, തിരുവെഴുത്തിന്റെ വിശാലമായ ഉപദേശം വിശ്വാസികളുടെ ശാശ്വത സുരക്ഷയെ പഠിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 3:15, 10: 27-31, റോമ 8: 28-39). സഭയിലുള്ളവരായ വിശ്വാസികളെ പ്രത്യേകിച്ചും ദൈവവചനം കേൾക്കുകയും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും ഇപ്പോഴും പാപവർദ്ധനവിൽ തുടരുന്നവരെ ആണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ പരാമർശിക്കുന്നത്.

അവർ വിശുദ്ധിക്കെതിരെ മത്സരിക്കുന്നത് തുടരുമ്പോൾ, മാനസാന്തരപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവിധം അവരുടെ ഹൃദയം കഠിനമാവുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ ഒരിക്കലും യഥാർത്ഥ സത്യത്തിൽ അറിയാത്ത വിശ്വാസികളാണിവർ. അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും അവന്റെ വചനം കേൾക്കുകയും ചെയ്ത പരീശന്മാരെപ്പോലെയാണ്, എന്നിട്ടും ആ അറിവോടോപ്പം അവർ ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ആത്മാവിനെതിരെ ദൈവദൂഷണം നടത്തി (മത്താ 12: 31-32). പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ രുചിക്കുകയും ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും പിശാചിന്റെ കൂടെയായിരുന്ന യൂദാസിനെപ്പോലെയായിരിക്കും അവർ (യോഹന്നാൻ 6:70). എന്തെന്നാൽ,യൂദാ ഇസ്കറിയത്തോ വലിയ അറിവ് ലഭിച്ചെങ്കിലും, അവൻ ഒരിക്കലും ക്രിസ്തുവിനെ യഥാർത്ഥമായി അംഗീകരിക്കുകയോ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

അജ്ഞതയിലും അവിശ്വാസത്തിലും ജീവിച്ചതിനാലാണ് ദൈവം തന്നോട് കരുണ കാണിച്ചതെന്ന് പൗലോസ് പറയുമ്പോൾ, തന്റെ കഴിവ് മൂലം താൻ ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നേടി എന്ന് പറയുന്നില്ല – കരുണ കൃപയുടെ ഫലമാണ് (വാക്യം 13). അദ്ദേഹം പറയുകയായിരുന്നു, “ഞാനോ, മുമ്പ്, ദൂഷണം പറയുന്നവനും, പീഡകനും, അധിക്ഷേപിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവിശ്വാസത്തില്‍ അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാകകൊണ്ട് എനിക്ക് കരുണ ലഭിച്ചു.” ദൈവത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ കൃപ പൗലോസിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി അവനെ സത്യം പഠിപ്പിക്കുകയും അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ മാനസാന്തരമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു.

നമ്മുടെ അറിവ് ദൈവമുമ്പാകെ നമ്മെ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരാക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയോട് നാം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം? തീർച്ചയായും, ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലിനെതിരെ മത്സരിക്കാതിരിക്കത്തക്ക വിധത്തിൽ അറിവ് നമ്മിൽ ഒരു വിശുദ്ധ ഭയം ഉണ്ടാക്കും. യഥാർത്ഥത്തിൽ, “വിലകുറഞ്ഞ കൃപ” എന്നൊന്നില്ല; നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന കൃപയ്ക്ക് എപ്പോഴും ഒരു വിലയുണ്ട്. നാം ദൈവകൃപയോട് പ്രതികരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ നമുക്ക് ദോഷം ചെയ്യും. ദൈവവചനം കേൾക്കാനും അറിയാനുമുള്ള കൃപ നമ്മെ കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരാക്കുന്നു, മാത്രമല്ല കൃപയെ പറ്റിയുള്ള അറിവ് അവഗണിക്കുന്നതു നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കഠിനമാക്കും. യെശയ്യാവു 6: 10-ൽ ദൈവം പറയുന്നു: “എന്തെന്നാല്‍ ഈ ജനത്തിന്‍റെ ഹൃദയം കഠിനമായിരിക്കുന്നു. അവര്‍ കണ്ണു കൊണ്ട് കാണാതെയും ചെവി കൊണ്ട് കേള്‍ക്കാതെയും ഹൃദയം കൊണ്ട് തിരിച്ചറിയാതെയും അനുതപിക്കാതെയും അവര്‍ക്ക് പാപക്ഷമ കിട്ടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന് ഈ ജനം അവരുടെ ഹൃദയം ഭാരപ്പെടുത്തുകയും അവരുടെ ചെവി മന്ദമാക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു കളയുകയും ചെയ്തു.”

നാം ദൈവവചനം കേൾക്കുകയും അവന്റെ കൃപ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിനോട് വിധേയമായി പ്രതികരിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നമുക്കുണ്ട്. നാം പ്രതികരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് ദൈവത്തിന്റെ കോപത്തിലേക്കും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെയും മനസ്സാക്ഷിയെയും കഠിനമാക്കുന്നതിനും ഇടയാക്കും. “ഐസ് ഉരുകുന്ന അതേ സൂര്യൻ കളിമണ്ണിനെ കഠിനമാക്കുന്നു” എന്ന് പറയാറില്ലേ അതുപോലെ ദൈവകൃപയോടു എതിർത്ത് നിൽക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ കഠിനമാക്കുന്നു.

അജ്ഞതയിലും അവിശ്വാസത്തിലും ജീവിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചതിനാൽ ആണ് തനിക്കു ദൈവം കരുണ ചെയ്തു എന്ന് പൗലോസ് പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ നാമോ എത്രയോ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരാകേണ്ടൂ, എന്ത്കൊണ്ടെന്നാൽ നാം
ദൈവത്തിന്റെ സത്യം അറിയുന്നവർ, പ്രത്യേകിച്ചും പള്ളിയിൽ വളർന്നവർ, മുട്ടുകുത്തി ഇരിക്കുന്ന കാലം മുതൽ
മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും
ദൈവവചനം കേട്ടവർ. ലൂക്കോസ് 12: 47-48 പറയുന്നു; “തന്‍റെ യജമാനന്‍റെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും അവന്‍റെ ഇഷ്ടാനുസരണം അവനായി ഒരുക്കം ചെയ്യാത്ത ദാസന്‍ വളരെയേറെ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കും. അവന്‍റെ (ഇഷ്ടം) അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവന്‍ ശിക്ഷയ്ക്കര്‍ഹമായത് ചെയ്തു പോയാലും അവന്‍ കുറച്ചു ശിക്ഷ അനുഭവിക്കും. എന്തെന്നാല്‍ അധികം നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവനോട് അധികം ചോദിക്കപ്പെടും. ആര്‍ക്ക് അധികം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ അവനോട് അധികം ആവശ്യപ്പെടും. എന്ന് പറഞ്ഞു.”

ദൈവത്തിന്റെ അളവറ്റ കൃപ മൂലം നമുക്ക് കരുണയും പാപക്ഷമയും ലഭ്യമാകുന്നു. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ നാം ദൈവത്തോട് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവരായിരിക്കാൻ നാം അവന്റെ കൃപയോട് വിശ്വസ്തതയോടെ പ്രതികരിക്കണം.ദൈവത്തിന്റെ അതിമനോഹരമായ കൃപ മൂലം പാപമോചനം ലഭിച്ചവരായ നാം, പാപത്തിൽ നിന്നും അകന്നു കൊണ്ട് കൃപയ്ക്കു വിധേയരായി ജീവിക്കാം.

Sharing the Article

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *